کلمات کلیدی در ++C

با سلام خدمت کاربران روکسو، در این قسمت از آموزش ++C به معرفی کلمات کلیدی (Keywords) در زبان برنامه‌نویسی ++C می‌پردازیم. تا پایان همراه ما باشید.

سی‌ پلاس پلاس زبانی قدرتمند است. در ++C ما می‌توانیم نرم‌افزار‌های ساخت‌یافته و همچنین شی‌گراء بنویسیم. ++C یک زیرمجموعه از زبان C است و بنابراین بیشتر قابلیت‌های زبان C در ++C مجاز هستند که بدون تغییر باقی‌مانده‌اند. با این حال، استثنا‌ها و اضافاتی وجود دارد.

نشان (Token): زمانی که کامپایلر کُد منبع ++C را پردازش می‌کند، هر گروه از کارکتر‌ها توسط فضای خالی جدا می‌شوند که با نام یک توکن یا نشان یا token خوانده می‌شود. نشان‌ها کوچکترین واحد‌های خاص در یک برنامه هستند. یک برنامه‌ی ++C با استفاده از نشان‌ها (tokens) نوشته می‌شود. این نشان‌ها به این صورت هستند:

• کلمات کلیدی (Keywords)
• شناسه‌ها (Identifiers)
• ثوابت (Constants)
• رشته‌ها (Strings)
• عملگرها (Operators)

کلمات کلیدی (Keywords) که به عنوان کلمات رزرو شده هم شناخته می‌شوند، معنای خاصی برای کامپایلر‌های ++C دارند و همیشه به صورت کوتاه و حروف کوچک نوشته می‌شوند. کلمات کلیدی کلماتی هستند که زبان برای هدفی خاصی از آن‌ها استفاده می‌کند. مانند void، int، public و غیره. کلمات کلیدی نمی‌توانند برای نام یک متغیر یا نام یک تابع استفاده شوند. جدول زیر مجموعه‌ی کامل کلمات کلیدی در ++C را فراهم کرده است:

توجه: کلمات کلیدی که در اینجا با حروف درشت نشان داده‌شده‌اند، در ANSI C موجود نیستند.

• کلمه‌ی کلیدی asm: برای اعلام یک بلاک از کُد برای ارسال به اسمبلر (assembler)
• کلمه‌ی کلید auto:‌ یک کلاس ذخیره خاص که برای تعریف اشیاء در یک بلاک (block) استفاده می‌شود.
• کلمه‌ی کلید break: پایان‌دهنده‌ی یک دستور  switch یا حلقه.
• کلمه‌ی کلید case: کلمه‌ی کلیدی ویژه استفاده شده با یک دستور switch برای تعیین یک عبارت مطابق.
• کلمه‌ی کلید catch: مشخصات فعالیت‌هایی را زمانی که یک استثنا رخ می‌دهد، دریافت می‌کند
• کلمه‌ی کلید char: نوع داده‌ی پایه که اشیاء کارکتر تعریف می‌کند.
• کلمه‌ی کلید class: برای اعلام یک نوع تعریف‌شده کاربر که اعضای داده و عملیا‌ت‌ها یا توابع عضو را کپسوله (encapsulates) می‌کند.
• کلمه‌ی کلید const: برای تعریف اشیائی که مقادیرشان در سرتاسر طول اجرای برنامه‌، تغییر نمی‌کند.
• کلمه‌ی کلید continue: انتقال کنترل به شروع یک حلقه.
• کلمه‌ی کلیدی default: مدیریت مقادیر عبارت‌ها در یک دستور switch که توسط case مدیریت نشده‌اند.
• کلمه‌ی کلیدی delete: عمل آزاد‌سازی حافظه.
• کلمه‌ی کلیدی do:  نشان‌دهنده‌ی شروع یک دستور do-while که براساس آن دستور زیرمجموعه‌ به طور مکرر تا زمانی که مقدار عبارت نادرست (false) شود. اجرا می‌شود.
• کلمه‌ی کلیدی double: نوع داده‌ی پایه که برای تعریف یک عدد اعشار استفاده می‌شود.
• کلمه‌ی کلیدی else: به طور ویژه در یک دستور if-else استفاده می‌شود.
• کلمه‌ی کلیدی enum: برای اعلام یک نوع داده‌ی شمارشی تعریف‌شده کاربر استفاده می‌شود.
• کلمه‌ی کلیدی extern: یک شناسه‌ی مشخص‌شده به عنوان extern اتصال خارجی به بلاک دارد.
• کلمه‌ی کلیدی float: نوع داده‌ی پایه‌ای که برای تعریف عدد اعشار استفاده می‌شود.
• کلمه‌ی کلیدی for: نشان‌دهنده‌ی شروع یک دستور برای پیش بردن کنترل به صورت مکرر.
• کلمه‌ی کلیدی friend: یک کلاس یا عملیات که پیاده‌سازی شده می‌تواند به اعضای داده‌ی private کلاس دسترسی داشته باشد.
• کلمه‌ی کلیدی goto: انتقال کنترل به یک برچسب خاص.
• کلمه‌ی کلیدی if: نشان‌دهنده‌ی شروع یک دستور if برای پیش‌بردن کنترل انتخابی.
• کلمه‌ی کلیدی inline: یک تابع مشخص‌گر که به کامپایلر نشان می‌دهد که بدنه‌ی تابع را با فراخوانی تابع به صورت معمول جایگزین کند.
• کلمه‌ی کلیدی int: نوع داده‌ی پایه استفاده شده برای تعریف اشیاء عددی.
• کلمه‌ی کلیدی long: یک نوع داده‌ی اصلاح‌گر که یک نوع int 32-bit یا یک نوع double گسترش‌داده شده تعریف می‌کند.
• کلمه‌ی کلیدی new: عملگر تخصیص حافظه.
• کلمه‌ی کلیدی operator: سربارگذاری یک اُپریتور ++C با یک اعلامیه‌ی جدید.
• کلمه‌ی کلیدی private: اعلام اعضای کلاس که خارچ از کلاس قابل نمایش داده‌شدن نیستند.
• کلمه‌ی کلیدی protected: اعلام اعضای کلاس که  به جز کلاس‌های مشتق‌شده خصوصی (private) هستند.
• کلمه‌ی کلیدی public: اعلام اعضای کلاس که که در خارج از کلاس قابل روئیت هستند.
• کلمه‌ی کلیدی register: یک کلاس ذخیره‌ی مشخص‌گر که یک مشخص‌گر خودکار است، اما با آن نیز به کامپایلر نشان می‌دهد که یک شئ پرکاربرد است و بنابراین باید در یک register نگه‌داری شود.
• کلمه‌ی کلیدی return: برگشت یک شئ به یک صدا‌زننده‌ی تابع.
• کلمه‌ی کلیدی short:‌ یک نوع داده‌ی اصلاح‌گر که یک نوع int عددی 16-bit تعریف می‌کند.
• کلمه‌ی کلیدی signed: یک نوع داده‌ی اصلاح‌گر که نشان می‌دهد یک  امضای شئ در بیت‌ رده بالا ذخیره شده باشد.
• کلمه‌ی کلیدی sizeof:‌ برگرداندن اندازه‌ی یک شئ در قالب بایت.
• کلمه‌ی کلیدی static: طول حیات یک شئ تعریف‌شده به صورت static در سرتاسر طول حیات اجرای برنامه‌ی حفظ می‌شود.
• کلمه‌ی کلیدی struct: برای اعلام انواع جدید که هم داده و هم  توابع عضو را کپسوله (encapsulate) می‌کند.
• کلمه‌ی کلیدی switch: این کلمه‌ی کلیدی در دستور  Switch استفاده شده است.
• کلمه‌ی کلیدی template:‌ پارامتری یا عمومی کردن انواع.
• کلمه‌ی کلیدی this: یک اشاره‌گر کلاس به یک شئ یا نمونه‌ای از کلاس اشاره می‌کند.
• کلمه‌ی کلیدی throw: تولید یک استثناء.
• کلمه‌ی کلیدی try: نشان‌دهنده‌ی شروع یک بلاک از مدیریت استثناء.
• کلمه‌ی کلیدی typedef: هم‌معنی برای نوع دیگر تعریف‌شده کاربر یا عدد صحیح.
• کلمه‌ی کلیدی union: مشابه یک ساختار، struct، که می‌تواند انواع مختلف داده را نگه‌داری کند، یک union تنها می‌تواند یک عضوش در یک زمان مشخص نگه‌داری کند.
• کلمه‌ی کلیدی unsigned: یک نوع داده‌ی اصلاح‌گر که بیت رده‌بالا که برای یک شئ استفاده شده باشد را نشان می‌دهد.
• کلمه‌ی کلیدی virtual: یک تابع مشخص‌گر که یک تابع عضو یک کلاس را که توسط یک کلاس مشتق‌شده دوباره‌ تعریف می‌شود را اعلام می‌کند.
• کلمه‌ی کلیدی void: یک نوع نامعلوم یا نوع نامعلوم لیست پارمتر تابع.
• کلمه‌ی کلیدی volatile: تعریف شئ که شاید تغییری در مقدار صورت گیرد، به صورتی که برای کامپایلر غیرقابل شناسایی باشد.
• کلمه‌ی کلیدی while: شروع یک دستور while و انتهای یک دستور do-while.

شناسه‌ چیست؟

شناسه‌ها به نام‌ متغیر‌ها، توابع، آرایه‌ها، کلاس‌ها و غیره که توسط برنامه‌نویس ایجاد شده‌اند اشاره دارند. آن‌ها لازمه‌ی اساسی هر زبان هستند.

قوانین نام‌گذاری شناسه‌ها:

• نام شناسه نمی‌تواند با یک عدد یا هر کارکتر خاصی شروع شود.
• یک کلمه‌ی کلیدی نمی‌تواند به عنوان نام شناسه استفاده شود.
• تنها کارکتر‌های حروف الفبا، اعداد، و زیر خط مجاز هستند.
• حروف بزرگ و کوچک از هم جدا هستند. به عنوان مثال، A و a در ++C  متفاوت هستند.
• شناسه‌های معتبر GFG و gfg و geeks_for_geeks هستند.

مثالی در رابطه با استفاده از شناسه‌ها

// C++ program to illustrate the use
// of identifiers
 
#include <iostream>
using namespace std;
 
// Driver Code
int main()
{
    // Use of Underscore (_) symbol
    // in variable declaration
    int geeks_for_geeks = 1;
 
    cout << "Identifier result is: "
         << geeks_for_geeks;
 
    return 0;
}

خروجی قطعه‌کُد بالا به این صورت است:

Identifier result is: 1

تفاوت کلمات کلیدی با شناسه‌ها

برخی ویژگی‌های اصلی کلمه‌های کلیدی وجود دارد که کلمات کلیدی را از شناسه‌ها مشخص می‌کند:

• کلمات کلیدی کلمات پیش‌تعریف شده یا رزرو‌شده هستند و شناسه‌ها مقادیر استفاده شده برای تعریف آیتم‌ها برنامه‌نویسی مختلف مانند یک متغیر، اعداد، ساختار‌ها، unions است.
• کلمات کلید همیشه با حروف کوچک شروع می‌شوند درحالی که شناسه‌ها می‌توانند با حروف بزرگ به علاوه‌ی حروف کوچک شروع شوند.
• یک کلمه‌ی کلید حاوی تنها حروف الفبا است، اما یک شناسه می‌تواند از حروف الفبا، اعداد و زیرخط تشکیل شود.
• هیچ نماد خاصی، نشانگذاری در کلمات کلیدی و شناسه‌ها استفاده نشده است. ‌تنها زیرخط می‌تواند در یک شناسه استفاده شود.

1. مثال‌‌هایی از کلمات کلیدی و شناسه‌ها:

• کلمات کلیدی:  int, char, while, do
• شناسه‌ها: Geeks_for_Geeks, GFG, Gfg1

قطعه‌کُد زیر استفاده از کلمات کلیدی  مختلف را نشان می‌دهد:

// C++ Program to demonstrate keywords
#include <iostream>
using namespace std;
 
// Driver Code
int main()
{
    // Variable declaration and
    // initialization
    int n = 2;
 
    // Switch Case Statement
    switch (n) {
    case 1:
        cout << "Computer Network"
             << endl;
        break;
    case 2:
        cout << "C++" << endl;
        break;
    case 3:
        cout << "DBMS" << endl;
        break;
    case 4:
        cout << "Data Structure"
             << endl;
        break;
    case 5:
        cout << "Operating System"
             << endl;
        break;
    default:
        cout << "Enter Valid number"
             << endl;
    }
 
    // Return keyword returns an object
    // to a function's caller
    return 0;
}

خروجی قطعه‌کُد بالا به این صورت است:

C++

منبع: وب سایت geeksforgeeks